AnySurfer, Belgisch kwaliteitslabel voor toegankelijke websites rss feed
home
18
mei
2012
 
24 maart 2012
Toekomstproject voor en door jongeren
Jongerenpact2020
pascal smet
 

onderwijs

Minister zoekt leraars.

Onderwijs maakt nu mee waar zorgsector al langer mee kampt.

De Standaard

Het aantal jongeren dat na het middelbaar voor een lerarenopleiding kiest, is voor het eerst in jaren gedaald. Het lerarentekort dreigt zo nog nijpender worden.

Van onze redactrice

Het aantal studenten dat voor een bacheloropleiding tot leerkracht kiest, daalt. Elk jaar schrijven zich meer studenten aan de hogescholen en universiteiten in. Maar de lerarenopleidingen profiteren niet van die groei: in 2010 kozen nog 6.391 studenten bij hun eerste inschrijving voor een lerarenopleiding. Dit jaar waren het 5.993 studenten. Dat is een daling van 6 procent (zie infografiek). De cijfers komen van Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet (sp.a).

In september voorspelde het ministerie van Onderwijs nog dat er tegen 2020 in Vlaanderen 20.000 leraars te kort zullen zijn. Een hele generatie leraren gaat de komende jaren immers op pensioen. Tegelijk komen er ook meer schoolgaande kinderen bij. Met de daling van het aantal studenten dat bij de eerste inschrijving voor een opleiding tot onderwijzer kiest, dreigt het lerarentekort dus nog nijpender te worden.

'Het is verontrustend dat steeds minder jongeren leraar willen worden', zegt Smet. 'Volgens mij waardeert de samenleving niet voldoende wat leerkrachten voor kinderen doen.'

Stageplaatsen

Volgens Hilde Meysman, opleidingsdirecteur secundair ondewijs aan de Arteveldehogeschool in Gent, zijn studenten vooral bezorgd over hun stages en hun toekomst en kiezen ze daarom niet voor een opleiding tot leerkracht.

'Sinds vorig jaar is het voor studenten veel moeilijker geworden om een school te vinden waar ze stage mogen lopen. De begeleiders in de scholen worden niet meer vergoed voor de uren die ze in de studenten investeren. Op infodagen krijgen we vaak bezorgde studenten over de vloer met vragen over stages. En dat terwijl iedereen weet dat we op een dramatisch lerarentekort afstevenen.'

Het onderwijs maakt nu mee waar een ander knelpuntberoep, de zorgsector, al langer geleden mee werd geconfronteerd. Een heuse campagne keert daar langzaam het tij. Om de zorgberoepen te promoten, heeft de Vlaamse minister van Welzijn, Jo Vandeurzen (CD&V), een zorgambassadeur aangesteld. Een website moet scholieren over de streep trekken om voor vroed- of verpleegkunde te kiezen en de zorgsector staat klaar om leerlingen warm te maken voor het beroep.

Zo'n aanpak is er in het onderwijs nog niet, maar Smet zegt aan een campagne te werken. Hoe die eruit zal zien, is nog niet duidelijk. Wanneer de campagne van start gaat, ook niet. 'We zijn nog volop aan het kijken waar het schoentje precies wringt', zegt zijn woordvoerder Jeroen Janssens. 'We weten al wel dat jonge leerkrachten te weinig perspectieven hebben. Ze zitten ermee in dat ze niet snel vast benoemd zouden worden.'

Lieve Desplenter, bestuurslid van de Vereniging Lerarenopleiders Vlaanderen (Velov), beaamt.

'In het secundair onderwijs stapt één op de drie jonge leerkrachten al na een paar jaar weer uit het onderwijs. Veel jonge leerkrachten moeten zich jarenlang als interim boven water houden. Ze trekken als nomaden van school naar school en moeten zich telkens opnieuw inwerken. Dat leerkrachten een moeilijke start hebben, weten de studenten natuurlijk ook.'

Desplenter zegt wel voorstander te zijn van meer promotie voor het lerarenberoep. 'Campagnes werken bij jongeren. Dat hebben we al bij de industriële wetenschappen gezien. De industrie en de overheid maken reclame voor die opleidingen. Zij zitten in de lift.'

'Maar bij een beetje reclame mag het niet blijven. Scholieren kunnen de campagne makkelijk naast de werkelijkheid leggen. Ze zien hun leraars elke dag bezig.'

Maxie Eckert
© 2011 Corelio

vrijdag
16 12 2011
12:55
meer over
onderwijs

brussel

In Brussel maken we samen toekomst als we zorgen voor een positieve band met Vlaanderen. meer

gelijke
kansen

Gelijke behandeling
is een grondslag van
onze democratie. meer

jeugd

We moeten vooral vrijheid geven aan jongeren. En hen opnieuw leren verlangen. meer

geef jouw mening op dit artikel

reacties

N. V. — 18 12 2011
Jonge mensen willen werkzekerheid en financiële zekerheid. Studenten verpleegkunde hebben meestal al een contract van onbepaalde duur op zak nog voor ze afstuderen. En dat is heel belangrijk in crisistijden. Vandaar het succes van deze studierichtingen. Jonge leerkrachten daarentegen kennen heel veel periodes van gedwongen werkloosheid. Vele interims zijn daarenboven gedwongen deeltijds. Gezien de werkloosheidsuitkeringen gaan dalen in tijd en in bedrag zullen de jonge leerkrachten het nog moeilijker krijgen en bijgevolg nog sneller afhaken. Vastbenoemde leerkrachten kunnen genieten van een uitgebreid gamma van verlofstelsels, terwijl jonge leerkrachten jaren moeten leven als nomaden. Minister Pascal Smet weet waar het schoentje wringt en hopelijk komt er snel een beter statuut voor de beginnende leerkracht.
Sonja B — 18 12 2011
Het is inderdaad een dooddoener. Als beginnende leerkracht is het moeilijk om het hoofd boven water te houden. Zelf heb ik het aan de lijve ondervonden. Hier enkele maanden, daar weer een week. Als je geluk hebt eens een jaar of twee jaar. Telkens word je voor je diensten bedankt en er word je bij een eindgesprek veel geluk gewenst bij het solliciteren. Het is ook niet haalbaar om vanuit Noord-Limburg naar het Antwerpse of om naar Vlaams Brabant te pendelen voor telkens enkele uurtjes per dag les te gaan geven in het secundair onderwijs. Ik heb verschillende ex-collega's die er net als ikzelf een tweede beroep op na houden, juist om het hoofd boven water te houden want in de tijd zonder werk is er ook niet veel brood op de plank. Dit geeft een vertekent beeld in de werkeloosheidsstatuten want deze zijn net als ik in deze tussentijd niet werkeloos maar WEL ZOEKENDE naar een job in het onderwijs. Onze dochter studeert deze zomer af als leerkracht. Ze heeft heel bewust voor deze opleiding gekozen. Toch denkt ze er aan om toch nog iets bij te studeren. Kwestie van een extra diploma achter de hand te hebben moest het niet lukken als leerkracht. Ik ga haar hierin zeker niet afremmen!
D M — 18 12 2011
Ik ben in 2010 afgestudeerd als leerkracht, vorig jaar niet minder dan zes scholen en dit jaar reeds drie verschillende scholen waar ik heb gewerkt. Naast het lesgeven komt er zoveel extra bij kijken (administratie, vergaderingen, bijlessen, ...) en zijn er zoveel regeltjes en bijkomstigheden (zoals het verantwoorden van elk punt want de ouders zouden wel eens kunnen protesteren,...) en zit het leerprogramma zo overvol (met vastgelegde doelstellingen, eindtermen en VOETen) dat enige creativiteit onmogelijk wordt! Ik wil lesgeven op een fijne manier, samen met mijn leerlingen een toffe les opbouwen, maar helaas in een overvol leerprogramma kan dat niet. De onzekerheid voor werkgelegenheid (zeker als beginnende leerkracht) is groot en de werkdruk en verantwoordelijkheid wordt steeds groter (met ouders die advocaten inschakelen als je hun zoon/dochter buist, verbaal en fysiek geweld van leerlingen in de klas, enzovoorts). En dan is minister Smet verbaast dat er minder jonge mensen leerkracht willen worden?
missy noord limburg — 22 12 2011
Waarom leerkrachten zoeken? Er zijn er volgens mij genoeg. Jonge mensen met een stevige ambitie om jongeren iets bij te brengen. Helaas zit heel het systeem fout in elkaar. En ik spreek uit ervaring. Mijn man staat in het onderwijs. Ikzelf heb een aantal jaren in het onderwijs gewerkt. Mijn oudste dochter staat in het onderwijs, mijn jongste dochter is nog aan het studeren voor leerkracht, mijn schoonzoon zit in het onderwijs. Dus ik weet waarover ik spreek. Helaas voor mijn dochter, die dolgraag in het onderwijs staat, nu na december ocharme nog maar voor twee uur. Ze heeft bouwplannen, is nu als werkstudent begonnen aan de unief in Brussel, zal zeker in de toekomst voor een andere job gaan kiezen, terwijl haar hart bij het lesgeven zit. Maar helaas. Idem voor de schoonzoon. Om een toekomst te kunnen opbouwen wil je toch graag iets meer zekerheid. Ik betwijfel het niet dat ook hij straks zal kiezen voor een job buiten het onderwijs. En dan denk ik nog niet aan de jongste. Ik weet zeker, als men niets verandert aan het hele systeem, men zeker geen nieuwe enthousiaste mensen gaat krijgen die voor het onderwijs kiezen. Graag zou ik daar verandering in zien. En oh ja, begin maar eens vanuit Noord-Limburg te zoeken er is al geen aangepast openbaar vervoer wat het des te moeilijker maakt. Mijnheer Smet, als u iets wilt veranderen, begin dan met het aantrekkelijker en toegankelijker maken (want is ook vaak afhankelijk van kleur en willekeur van de directie) van deze jobs. Aub begin niet met Nederlandse leerkrachten binnen te halen. Er zijn er genoeg in Vlaanderen die echt willen, maar door het foute systeem de moed laten zakken en ervoor kiezen om iets anders te doen omdat er uiteindelijk toch brood op de plank moet komen.
V N — 29 02 2012
Ik ben een van de vele jonge leerkrachten. Ik studeerde in 2007 af als leerkracht informatica - burotica - handel. Ondertussen studeerde ik ook nog wiskunde bij om mijn onderwijsvakkenaantal te vergroten. Ik ben ondertussen al 5 jaar aan het rondtrekken van school naar school. Het bezorgt je telkense weer een hoop stress om aan nieuwe job te geraken. Je bouwt niets op maar je toekomst is ook zo onzeker. Vroeger had je nog de vervangingspoel waar je je kon inschrijven, nu moet je echter alles zelf opzoeken en opvolgen. Dagelijks de VDAB-site bekijken en uitpluizen naar een vacature waarbij je het vereiste bekwaamheidsbewijs hebt. Ik begin het stilaan wat op te geven. Ik blijf hopen op die ene vacature waarbij ik eindelijk iets kan opbouwen. Mocht ik het beroep niet zo graag doen, dan had ik het al lang opgegeven. Ik overweeg meer en meer om het onderwijs vaarwel te zeggen, maar voorlopig is het de passie voor het beroep die me tegenhoudt om het niet te doen. Daarom vraag ik ook: Pascal doe hier iets aan of binnen enkele jaren kiest niemand nog voor dit onzekere beroep.
Sylke Thys — 15 05 2012
Beste minister Smet, Ook ik bevind mij in deze situatie. Na 10 jaren ervaring in de privé-sector besloot ik de lerarenopleiding te volgen en rolde ik vandaar uit in een heel toffe en lange interimopdracht (1 schooljaar) als leraar in een middelbare school. Ik doe het werk heel graag en krijg ook van verschillende partijen (collega-leerkrachten, leerlingen, stagebegeleider) heel positieve feedback. Zo kan ik o.m. mijn ervaring uit de privé-sector in de lessen inzetten. Ik moet wel toegeven dat ik in mijn ganse loopbaan nog nooit zoveel uren geklopt heb voor een dergelijk laag loon (in vergelijking tot andere jobs die ik zou kunnen doen in de privé). De SLO-opleiding is in combinatie met een job echt wel zwaar. Doordat ik mijn pedagogisch diploma nog niet behaalde, ligt mijn loon ook een pak lager dan normaal. Oké, hier moet ik eigenlijk niet over klagen, aangezien dit een bewuste keuze was van mezelf, en ik een job nog nooit zo graag heb gedaan. Door de SLO-opleiding en mijn eerste opdracht in het onderwijs, heb ik een heel pittig jaar achter de rug. Maar met welk vooruitzicht? In het beste geval van de ene interim in de andere.. Een imagocampagne is wat mij betreft weggesmeten geld als je diegenen die je lokt niets beters kan bieden. Prioritair is volgens mij het zorgen voor meer werkzekerheid voor startende leerkrachten, het aanpakken van de heel inefficiënte manier van solliciteren en invullen van vacatures, edm. Steeds bereid om ervaringen te delen, en mee te werken aan een kwaliteitsvol onderwijs! Een (nu nog) leerkracht (maar in september terug in de privé?)

pascalsmet.be

ingridlieten.be

freyavandenbossche.be

samenvlaanderen.be